Monday, August 24, 2015

Το βλέπετε;


Share/Bookmark
Δεν θάχετε την τύχη ποτέ να το ξαναδείτε. Ούτε εσείς, ούτε οι απόγονοί σας. Ούτε κανείς άλλος ποτέ πια.

Αυτό που βλέπετε ήταν ο επιβλητικός ναός του Δία - Βάαλ στην αρχαία πόλη της βασίλισσας Ζηνοβίας. Εκεί όπου κατέληγαν οι ταξιδιώτες και οι έμποροι που περνούσαν από την περίλαμπρη πολιτεία της Παλμύρας για αιώνες. Έλληνες, Ρωμαίοι, Ιουδαίοι, Ασσύριοι, Φοίνικες, ανατολίτες, όλες οι φυλές της οικουμένης ξαπόσταιναν στο πλούσιο βασίλειο στην όαση αυτή καταμεσής της ερήμου. Διάσχιζαν την κεντρική λεωφόρο της πόλης, ανάμεσα σε περιστύλια, ναούς, σπίτια, καταστήματα και στοές για να φτάσουν στον μεγάλο ναό που φωτίζονταν από τις δάδες και τα λυχνάρια. Όσο γύρω η έρημος άναβε τα άστρα της.

Ο Ναός αυτός δεν υπάρχει πλέον. Μετά από 20 αιώνες, το 2015, βάρβαροι τον έζωσαν με εκρηκτικά και τον ανατίναξαν. Ένα από τα σημαντικότερα μνημεία της αρχαιότητας, παγκόσμια (δική μας δηλαδή) πολιτιστική κληρονομιά. Σωριάστηκαν οι περήφανοι τοίχοι που είχαν αντισταθεί στους ανέμους της ερήμου και στη βία των ανθρώπων τόσα χρόνια. Έπεσαν οι κίονες. Συντρίφτηκε ο μοναδικός γιγαντιαίος μονόλιθος που κάλυπτε το ιερό, με την εκπληκτικής τέχνης απεικόνιση του Ήλιου απέναντι από αυτή της σελήνης. Τα κτήνη λίγο νωρίτερα είχαν βασανίσει και αποκεφαλίσει τον 82χρονο Έφορο αρχαιοτήτων, μελετητή και φύλακά του για 50 τόσα χρόνια.


Πάει. Δεν υπάρχει πια. Έπεσε. Ανατινάχτηκε. Δεν θα τον ξαναδούμε.

Για έγκλημα πολέμου μίλησε η Γενική διευθύντρια της UNESCO, και κάλεσε πάλι τη Διεθνή Κοινότητα να παρέμβει.

Ευχαριστώ την τύχη που με αξίωσε να βρεθώ στον ίσκιο του, που νόμιζα πως θα κρατήσει πολύ μετά τη δική μου ζωή. Πως εγώ ήμουν το τίποτε μπροστά του. Πως αυτός θα κουβαλά στην αιωνιότητα τα πατήματά μου, όπως και εκατομμύρια άλλων ανθρώπων τόσον χρόνο, τόσους αιώνες.

Κι όμως, αλλιώς ήρθαν τα πράγματα. Εγώ χρεώθηκα στην υπόλοιπη μικρή, σύντομη και άσημη ζωή μου να τον κουβαλώ μέσα μου, λαμπρό κι ασήκωτο. Μια πολύτιμη ανάμνηση χαραγμένη στα φευγαλέα κύτταρα του νου και στις αφηγήσεις της γλώσσας.

Γιώργος Γιαννούλης- Γιαννουλόπουλος





Για περισσότερα και άλλες φωτογραφίες στο
http://katoptra.blogspot.com.es/2015/05/blog-post_53.html

Και για την ανικανότητα της Διεθνούς Κοινότητας να παρέμβει
http://katoptra.blogspot.com.es/2015/08/blog-post_27.html



Φωτογραφίες: Giorgos Giannoulis-Giannoulopoulos
Από την τελευταία μου επίσκεψη στη Συρία τα Χριστούγεννα του 2009 / Πρωτοχρονιά του '10.


,

No comments:

Post a Comment